φοβάμαι πως φτάνω στην αρχή των πραγμάτων

πάλι ήσουν εκεί που σε περίμενα και φοβάμαι πως αυτό θα μου ορίζει από δω και πέρα την αίσθηση

μια αίσθηση ανακατεμένη με την παραίσθηση που με καταδιώκει με κάθε τι που σου μοιάζει και κρύβει λίγο απ’το χαμόγελο σου

και φοβάμαι πως αυτό μου φυλακίζει το μυαλό και το χειρότερο μου κατευθύνει το θέλω, το πως θέλω να νιώθω και να ζω

και δεν ξέρω διόλου αν μου φτάνει να ζω στο περιθώριο σου ή αν άθελα μου αρχίζω να διεκδικώ μια θέση μέσα στο πεδίο ορατότητας σου, αυτή την θέση που ίσως μου την είχες δώσει ήδη

μα θέλω να την κρατήσω και να σε κάνω να γυρνάς κάθε φορά που τα μάτια μου σε ψάχνουν

μια ύπουλη διεκδίκηση χωρίς λογική και σχέδια, είναι που μου φυτεύεις σιγά σιγά την ελπίδα και είναι που ο εγωισμός μου δεν μου επιτρέπει να κάνω πίσω

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s