Κάποιες φορές αξίζει πιο πολύ να ακούσεις το γέλιο του άλλου και να σκουπίσεις τα δάκρυα του.

Αξίζει πιο πολύ να είσαι εκεί με καθαρό βλέμμα και ανοιχτή αγκαλιά,δεν είναι υποχρέωση ούτε προσχεδιάζεις κινήσεις, χρειάζεται να βάζεις πίσω την ένταση και τον εαυτό σου που τρέχει πριν από σένα για σένα.

Κάθε στιγμή είναι συνεχείς συγκρούσεις,εσωτερικές ή όχι,απλές και σύνθετες,βήματα μπροστά και πίσω,φωνές και κλάμα.

Δεν υπάρχει ενδιαφέρον και αλλιώς να σου πω την αλήθεια,όλα επίπεδα και λευκά τόσο ανιερά και μοναχικά.

Ανακατωσούρα και φασαρία,πέτα χρώμα και νερό,ούρλιαξε μέσα στο δωμάτιο και βγες στο μπαλκόνι με το φανελάκι,άσε τον αέρα να σου ανακατέψει τα μαλλιά και άσε το μυαλό να ταξιδέψει.

Και όταν με αντικρίσεις να είσαι αληθινός και να είσαι εκεί,τίποτα ενδιάμεσο,τίποτα μισό,τίποτα λιγότερο από τα πάντα,μόνο έτσι μπορώ να σου χαμογελάσω.

Έλα κι αν νιώσω ότι είσαι εδώ θα βρεθώ κι εγώ,μπορεί όχι αμέσως,άσε με να κρατάω αποστάσεις από τις πτώσεις που φοβάμαι,γιατί τα φοβάμαι τα ύψη το ξέρεις και αν δεν με σηκώσεις εσύ ψηλά εγώ θα ανέβω σιγά σιγά.

 

Advertisements