συριανή βραδιά

Μόλις φάνηκε το φεγγάρι στο παράθυρο μου, χθες δεν ήταν εδώ,μα ούτε και εγώ ήμουν.

Είχα μουδιάσει και είχα κρατήσει μια δυνατή εικόνα μπροστά μου,είναι από αυτές που και να κλείσεις τα μάτια ή να γυρίσεις το κεφάλι βρίσκει τρόπο να σε ακολουθήσει,να τρυπώσει στο όνειρο σου και να μπει μαζί στον βυθό που βουτάς.

Δεν χρειάστηκε να την διώξω γιατί θέλω να την κρατήσω κοντά μου και να της δώσω ζωή,δεν ξέρω μέχρι πότε και πως αλλά θέλω να είναι εδώ.

Όχι μόνη της αλλά με ότι σέρνει μαζί της και είναι πολλά αυτά,είναι ποιότητες,υφές,μυρωδιές μα και μια γενική αίσθηση που με μαγεύει.

Μόλις μύρισε νυχτολούλουδο και νιώθω το καλοκαίρι μέσα στα κόκκαλα μου, είμαστε στην μέση του αλλά τίποτα δεν μας εμποδίζει από το να το ρουφήξουμε μέχρι την τελευταία σταγόνα του.

Αγκαλιά με μια μπύρα,τα πόδια χωμένα στην άμμο και τα μάτια να κοιτούν τον απέραντο ουρανό.

Έχω ανάγκη να νιώσω χαμόγελα,μάτια και την δροσιά μιας βραδιάς κοντά στην θάλασσα, έχω ανάγκη να μην τελειώσω τίποτα,να μην ολοκληρώσω εκείνα και να μην κλείσω την πόρτα σε αυτά,απλά να κλείνω το μάτι και να φλερτάρω με τα επόμενα καλύτερα σχέδια που δεν έχουμε σχεδιάσει ακόμα,μα ούτε πρόκειται κιόλας…

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s