ένα μπλε φεγγάρι και μια πολύχρωμη μυρωδιά

Ο ήχος της θάλασσας ήρθε και με πήρε μαζί του,καθισμένη στο σκαλοπάτι να παρακολουθώ τα αστέρια που λαμποκοπούν ακούραστα.Μια βραδιά που χωράει χρόνους,τόπους και διαθέσεις και που δεν χρειάστηκε να σκέφτομαι να αποφασίζω και να ακολουθώ.Όλα κοντά στο μηδέν,στην αρχή,στο ξημέρωμα και όλα πιο μακρυά από το χθες,από τον προηγούμενο μήνα,από το τέλος.Μυρωδιές και επαφές σε … Continue reading ένα μπλε φεγγάρι και μια πολύχρωμη μυρωδιά

Χρήσεις και καταχρήσεις

Καμία λογική επεξεργασία και κανένας προβληματισμός,ξεκάθαρες θέσεις και καθαρά βλέμματα που φωνάζουν την αλήθεια τους και όχι το χάος τους.Κάποτε θα έρθει ο χρόνος και θα ζυγίσει ότι δεν έκλεισε,μα θα έχω προλάβει να το σφραγίσω και να το μετακινήσω μακρυά από το οπτικό μου πεδίο.Ο χρόνος που με εντυπωσιάζει τόσο γιατί χειρίζεται κάθε κατάσταση … Continue reading Χρήσεις και καταχρήσεις

να ξημερώνεις δίπλα στις αποστάσεις των βράχων

Λίγες ώρες που χωρούν πολλές υποσχέσεις,αφορμές,ανακαλύψεις.Περπάτησα στην απέναντι μεριά και σκόνταψα πάνω σε κάτι μάτια που δεν έβρισκαν κάτι πιο ενδιαφέρον από το να παρακολουθούν τα χείλη μου όταν μιλάω. Θα μοίραζα όνειρα και ελπίδες μας περπατώντας στα στενά σοκάκια έχτιζα σειρές από γράμματα που τώρα δεν τις βρίσκω.Σε κάθε χαραμάδα ένας μεγάλος κόσμος,μια ομορφιά … Continue reading να ξημερώνεις δίπλα στις αποστάσεις των βράχων

Χειρότερο από το χειρότερο

Δεν κρύβω λόγια για να ακουμπήσω ούτε μπορώ να φυσήξω τα ψέματα σου γιατί τριγυρνούν δεμένα γύρω από την καρέκλα μου.Δεν μπορώ να τεντώσω τα χέρια μου ούτε να ανοίξω τα σύνορα μου,αλήθεια δυσκολεύομαι, μα δεν παύω να προσφέρω αλήθεια και σταγόνες από το νερό μου.Το πάθος μου να γεύομαι τους ανθρώπους και να βιώνω … Continue reading Χειρότερο από το χειρότερο

έντεκα και έντεκα

Μέσα στο απέραντο γαλάζιο,πάνω κάτω,μπρος πίσω.Ένα κατάφωτο τοπίο και ένα καράβι γεμάτο μάτια,κουβέντες και πρωϊνές γκρίνιες.Από τις τρύπες του ξεπροβάλλουν κεφάλια,χέρια,ανάσες.Γουλιές καφέ και στιγμιότυπα ανθρώπων,μαμά,παιδί,φιλενάδες,ζευγάρια.Ένας φακός που κυνηγάει αυθόρμητες και ανυποψίαστες κινήσεις.Πόσο αγαπώ αυτούς τους αγνώστους που εν αγνοία τους ποζάρουν απέναντι μου.Ένα ταξίδι επιστροφής ή επιδρομής;Μια διαδρομή όλο σταθμούς αλλά ούτε μία στάση,καμία στασιμότητα … Continue reading έντεκα και έντεκα

Μια εβδομάδα αρκεί

Έχω πόσα βράδια να δω το φεγγάρι όσο έχω κι εσένα,εσάς και εκείνα που άφησα πίσω.Πέρασε μία εβδομάδα μακρυά από τους ήχους και τις γεύσεις του νησιού μας.Μέρες χωρίς τρελαμένα σχέδια και οινοπνευματώδη όνειρα, νύχτες χωρίς χρωματιστές φωνές και πλούσια γέλια.Μια πανδαισία σχημάτων,μορφών και μικρόκοσμων που με περιμένει για μια αναπάντεχα εξελισσόμενη παρανοική περίοδο μικρών … Continue reading Μια εβδομάδα αρκεί

Να περνάς απέναντι

Αν μπορούσα να πιάσω σύννεφα και να πλέξω ξύλα,αν μπορούσα να σπάσω βότσαλα και να πιω θαλασσινό νερό,αν μπορούσα θα έκλεινα τα μάτια μου και θα αναζητούσα την αφετηρία της ζωής.Να πιστεύεις και να ακολουθείς τα αστέρια,τα αστέρια που σβήνουν και παίρνουν μαζί τους χιλιάδες ευχές και βλέμματα. Έχει γλύκα να περιμένεις μέχρι το επόμενο … Continue reading Να περνάς απέναντι