χάνομαι [15 Αυγούστου 2012]

 

Όπως ο ήλιος μου καίει το πρόσωπο νιώθω να καίγεται μέσα μου ότι είχα αφήσει  να μην σε πλησιάσει.

Κάθε ημέρα φοβάμαι να μην απομακρυνθώ από το παραμύθι μου κι άλλο,γιατί νιώθω πως αυτό συμβαίνει σταδιακά και χάνω την μαγεία,την περιπέτεια και την αγωνία του καινούριου και του ξένου.

Φοβάμαι πως δεν θα ξαναβουτήξω στα ίδια νερά μαζί σου ούτε θα πιω από το ίδιο ποτήρι όπως τότε,κι αυτό γιατί εκλογικεύεται μία παράλογη ιστορία και μας βάζει φραγμούς μυαλού και αμηχανία ανθρώπων που δεν ταιριάζει σε εμάς.

Ακόμα και η γραφή μου για σένα έχει γίνει πιο ορθολογική και προσεγμένη,έχω χάσει τον χείμαρο και την ροή της ψυχής που δεν περνάει από το κεφάλι παρά ξεστομίζεται δίχως αύριο.

Έχω χάσει το δίχως αύριο μαζί σου,αυτό που είχα από την αρχή που με γείωνε στο εδώ και τώρα και με άφηνε απλά να αγναντεύω πολύ μακρυά.Το έχω χάσει ή το χάνω ή ίσως προλάβω να το σταματήσω,μακάρι να προλάβω να βάλω φρένο και να ξαναβουλιάξω μέσα στην κάθε στιγμή μυρίζοντας κάθε ανθό της. 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s