Διαδρομή από Βασιλικό

Ένα μούδιασμα ξεκινάει από το κεφάλι και φτάνει  μέχρι τα χέρια, μια θολή αναδρομή στον μήνα που πέρασε γυρίζει με μανία γύρω μου,ένα «θέλω» και ένα «δεν μπορώ» γράφονται στον καθρέφτη του αυτοκινήτου,ένα τέλος ή μία παύση ή μία αγκαλιά ή ένα τίποτα.

Ένα τέλος απροετοίμαστο,βουβό,άδικο.

Μία παύση γεμάτη ελπίδα,υποσχέσεις,δυο βλέμματα σε επαφή.

Μία αγκαλιά δίχως τέλος,βαθιά,ώριμη.

Ένα τίποτα μέσα στα άπειρα,στα ανείπωτα και στα απρόσμενα.

Δυο ώρες,μισό λεπτό,δέκα δευτερόλεπτα,λίγο χθες,καθόλου τώρα,πολύ αύριο και πάλι πίσω και πάλι από την αρχή. Ξανά σε εκείνο το βράδυ που έγινε πρωί και κύκλωσε τον ενθουσιασμό σου και την αμηχανία μου. Πάλι πίσω σε εκείνο το χάδι που ετοίμαζε νέους προορισμούς. Πίσω σε εκείνο τον χορό που σε έφερε εδώ και με πέταξε στα κύματα.

Κύματα και αναταραχές,συνεχώς,με πέταγαν ψηλά και με βύθιζαν την επόμενη στιγμή.

Καμία ηρεμία,μα δεν την ήθελα και τώρα που κάπως ησυχάζουν οι βουές,ανησυχώ πως πρέπει να αρχίσω να ουρλιάζω για να σπάσω την ανία.Αυτή την μονοτονία που με ρίχνει σε γκρίζα μονοπάτια και δεν μ’αφήνει να ανοίγω τα παράθυρα στην ανατολή.

Τα παράθυρα μου που ότι κι αν μου κάνεις θα τα κρατώ ανοιχτά και θα φροντίζω να σε κοιτώ από ψηλά… 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s