Περί λάμψης και άλλων αισθήσεων

Όσα αισθάνομαι,όσα μπορώ να νιώσω,όσα θέλω να θρέψω μέσα μου,δίπλα στα σπλάχνα μου,ανάμεσα στους πνεύμονες και γύρω από την καρδιά. Συναισθήματα που κινούνται σε όλο το σώμα,εσωτερικά άλλοτε μαλακά και σταδιακά και άλλοτε  στακάτα, γρήγορα, κοφτά, σπασμωδικά. Κυκλοφορούν και ρέουν ασυνείδητα μπαινοβγαίνοντας από τους πόρους του δέρματος και ποτίζουν κάθε νευρική απόληξη.

Όλα αυτά που διαπερνούν σώμα,φωνή και όρια,όλα αυτά πηγάζουν από εμένα και δεν είναι αυτά που με αφήνεις να ζω. Υπάρχει ένα μεγάλο χάσμα μεταξύ αυτών που νιώθω και αυτών που μου προσφέρεις για να νιώσω. Είσαι ο πυρήνας τους μα δεν ορίζεις και εμένα, καθημερινά  κινούμαι με γνώμονα το δικό μου πείσμα και την δική μου ανάγκη.

Ανάγκη για μάχη και για διάλυση,μα και για ανάταση ψυχική,σωματική. Ένα κορμί που καταπίνει ορμές και περιμένει την δροσιά της θάλασσας,του αέρα, και της θάλασσας και του αέρα. Είναι αυτή η δροσιά όταν ριγιάζει το κορμί που ξεπροβάλλει βρεγμένο από την θάλασσα και το φυσάει ο αγέρας και το ανατριχιάζει ολόκληρο.

Ένα μυαλό που δεν ξεχνάει,μα καλλιεργεί υποσχέσεις και αναιρέσεις,μένει σκυφτό και υπομονετικό σε κάθε άλογη και παράλογη επιλογή της ψυχής.

Μια ψυχή που ακούει και όσο κι αν έχει σκληρύνει συνεχίζει να ανοίγει την αγκαλιά της σε όμορφα χαμόγελα και γυμνά χάδια.

Τι να καταλάβω και τι να σου πω,μου έχουν στερέψει τα λόγια και οι αφορμές. Βρίσκω εμπόδια μέσα μου και μπροστά μου και τα πουλιά σταμάτησαν να με ακολουθούν. Μα πώς να βρω τον δρόμο και να κολυμπήσω όταν σταμάτησα να μου μιλάω,ή μήπως σταμάτησα να με ακούω. Κάπου έπεσε το τείχος,κάπου έριξα την πέτρα μου,κάπου κοιμήθηκες και εσύ.

Πώς να βρω εικόνες κλείνοντας τα μάτια μου και πώς να σε ξαναβρώ εκεί που σε άφησα,μα πώς να βρω κι εμένα που κάποια στιγμή μου έφυγα και τώρα το καταλαβαίνω που βλέπω την πλάτη μου να στρίβει στην γωνία. Έτσι πήγα να ξεφύγω κι από εσένα, να στρίψω στην γωνία και να μπώ μέσα στον κήπο όχι για να κρυφτώ αλλά για να πάρω μια βαθιά εισπνοή και να μαζέψω τα άνθη του. Να στολίσω την αγκαλιά μου και τα μαλλιά μου και να μην έχω ανάγκη την λάμψη που μου διοχετεύεις,μπορώ να λάμψω και χωρίς αυτήν. Το είδες  και το ξέρεις πως γίνεται και αυτό,και μόνος σου το είπες,έλαμπα χωρίς να έχεις καμία συμμετοχή σε αυτό,έτσι νόμιζες,μα και μόνο που σε είδα εγώ είχα πάρει την σπίθα μου,είτε θυμός είτε  έλξη,είτε νεύρα είτε πάθος,εγώ έδωσα τροφή στους χτύπους της καρδιάς μου. 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s