ένα χαμόγελο από φως και δυο μάτια κολλημένα πάνω σε διάφανα βότσαλα

θα αγκάλιαζα κάθε σταγόνα αυτής της θάλασσας μα μέχρι να το κάνω έπεσε στην αγκαλιά μου μια ελπίδα

άρχισα να χαρίζομαι στα ταξίδια που κάνει ο νους μου και να αφήνομαι στα αυθόρμητα σκιρτήματα των χεριών μου

ένα σώμα δυνατό,ζωντανό και σίγουρο να βαδίσει μέσα στον λόγκο και να μαζέψει τα μυρωδικά και τα βότανα

ξεκινάω να γεύομαι την φθινοπωρινή ακατέργαστη όψη των πραγμάτων

μία εποχή τόσο μεταβατική μα και τόσο καθοριστική,σχέδια,πλάνα και αποφάσεις μέσα σε ένα κιτρινωπό μήνα

τώρα που ο ήλιος ζεσταίνει μαλακά το δέρμα και τα φύλλα χλωμιάζουν στο πέρασμα της ανάσας του

ένα μπρος πίσω σε συνθήκες και καταστάσεις που θες να αλλάξεις ή που σε έχουν αλλάξει

και εκεί που νόμιζες πως θα αφήσεις πίσω μόνο μια βαλίτσα με πρόσωπα έρχεται το νέο και το απρόσμενο να σου βάλει φρένο και να σου αναθεωρήσει το μοίρασμα,τι παίρνω και τι αφήνω

μια μελαγχολία λίγο πριν σβήσει η μέρα,λίγο πριν σφραγιστεί μια περίοδος,λίγο πριν ολοκληρωθεί ο κύκλος

 

Advertisements