κιόλας πενήντα

Περπατώντας βαριά και κουρασμένα στο πλακόστρωτο στενό άρχισα να σκέφτομαι με ποιον τρόπο εμποδίζεις το δέσιμο,την κατάθεση,την παράδοση του εαυτού σου.Πως θα μπορούσες να βάλεις όρια όταν οι χτύποι της καρδιάς έχουν αυξηθεί και το σώμα σου ανατριχιάζει σε κάθε του άγγιγμα.Πως θα μπορούσες να προφυλάξεις όνειρα, εγωισμούς και συναισθήματα.

Περνώντας την κόκκινη γραμμή ασφαλείας εκεί όπου κινδυνεύεις και ανεβαίνοντας τα σκαλοπάτια κάτω από την εκκλησία σκέφτηκα πως δεν μπορείς να προγραμματίσεις όσα σφυρίζει το μέσα σου.Μπορείς όμως να μην τα ακούς πάντα με προσοχή.Χρειάζεται που και που,για να γυρνάς στον εαυτό σου και να ακούς τις δικές σου ανάγκες.

Μια φίλη μου πε πως γυρνάει ο τροχός,πάντα,δεν έχει σημασία αν δεν έγινε με τον ίδιο άνθρωπο,σημασία έχει που θα γυρίσει σε αυτή την ζωή,το επόμενο πρωί ή και το επόμενο δευτερόλεπτο.

Ότι μπορεί να συμβεί μέσα σε λίγες ώρες,στις επόμενες λέξεις μας,σε αυτό το φεγγάρι μπορεί να αποδείξει πόσο γρήγορα εξελίσσονται όλα και να υπογραμμίσει το πόσο πολύ φοβόμαστε το τι θα γίνει στο μέλλον ξεχνώντας το τώρα μας.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s