πόσο γρήγορα πόσο ύπουλα

Πόσο μαύρο μπορεί να χωρέσει σε ένα καλοκαίρι και πόσα όνειρα πεσμένα στο κενό;

Λες πως καταπιέζεσαι να ερωτευτείς μα ξέχασες πως μόνος σου πήρες το μολύβι και χάραξες την διαδρομή στον χάρτη,μόνος σου άνοιξες το μπουκάλι και μόνος σου έκοψες τα λουλούδια.Εγώ έμεινα από πίσω να ακολουθώ και να απολαμβάνω ότι μου έδινες μα τώρα νιώθω πως χρωστάω και από πάνω.

Πόσο ξεκάθαρο είναι το στόμα να αρθρώνει πέτρες μα το σώμα να αναβλύζει αρώματα.Πόσο άδικο να αφήνεις τον άλλο απ’έξω,να μην τον προειδοποιείς,να μην τον προλαβαίνεις απλά να του ανακοινώνεις τον δικό σου μικρόκοσμο.Τον μικρόκοσμο που κρύβουμε όλοι και δεν αφήνουμε να μπουν οι υπόλοιποι.

Πως να ανοίξεις και πως να δώσεις όταν σε τρομάζει το επόμενο τέλος.Όταν έχεις στο δέρμα σου το προηγούμενο και πριν καλά καλά φύγει έρχεται η νέα απογοήτευση και η ήττα που δεν περίμενες να ζήσεις.

Πόσος εγωισμός χωράει σε δυο μάτια που δεν σκέφτονται που κοιτάνε μα στρέφονται μόνο προς τα μέσα.Μα πως να κινηθώ και πως να χορέψω,πως να νιώσω και πως να ελπίζω,όλα θολά και ξανά στο κενό.Μα ούτε σκοτάδι και ούτε φως,πάλι θα γλυκοχαράξει το πρωί και θα με βρει με το χαμόγελο.Ότι δεν πρόλαβα και ότι δεν προσέφερα είναι ότι μου έστειλες πίσω.Και δεν θα ξαναγίνω το θύμα,ούτε θα πάω στην άκρη,δεν μπορώ να λειτουργώ στην σκιά των αποτελεσμάτων και δεν θα το κάνω ούτε και τώρα.

Πόσο γρήγορα μεταμορφώνονται όλα και πόσο ανώφελα τρέχουν οι σκέψεις γύρω από αυτά που το άλλο πρωί δεν θα υπάρχουν,δεν θα σε περιμένουν,δεν θα σου χαμογελάσουν.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s