η τελεία πριν το τέλος

Ο επίλογος περνάει από κύματα, ανεβοκατεβαίνει και αναβοσβήνει.Νομίζεις πως τον έγραψες μα συνεχίζει να ακούγεται.Είναι ο φάρος που σε προειδοποιεί πως φτάνεις μα δεν τον φτάνεις ποτέ πραγματικά απλά τον προσπερνάς.

Έμεινα να κοιτάω το κενό,στέρεψαν τα υγρά μου,μέσα μου,πάνω μου.Έμεινα να απορώ,να δικάζω,να κλείνω τα μάτια στην αλήθεια.Έμεινα μόνη να ψάχνω τι δεν έκανα καλά πάλι.Έμεινα να ρισκάρω την ισορροπία με το χάος.Έμεινα πίσω,να βλέπω πλάτες και ψεύτικα χαμόγελα.Έμεινα να δοκιμάζω την γεύση της απογοήτευσης,της άνοστης τροφής,της αδυναμίας για δάκρυα.

Με τόση ανάγκη για ενδιαφέρον,για ζεστή αγκαλιά,για όμορφες σκέψεις.Τόση ανάγκη για απλές συνθήκες.Ούτε που έφτασε το βλέμμα του κοντά,απλά προσπέρασε έχοντας ήδη ξεχάσει την λαχτάρα του για κοντινότητα.

Αλεύρι μαύρο και κοσκινισμένο πάνω στον λαδωμένο πάγκο,πεπόνι με αχλάδι και μήλο,ρούμι με φράουλα,τα κεριά σβήνουν,οι καρδιές σβήνουν,οι σκέψεις λένε ψέματα,τα λόγια ακόμα πιο πολλά,μα το φεγγάρι λούζει τον κήπο.

Εμφανίστηκε ο Οκτώβρης κάπως όπως είχε εμφανιστεί και ο Αύγουστος μα κάπως παρόμοια και ο Σεπτέμβριος.Ένα μείγμα μπρος πίσω,θέλω και δεν θέλω,ξέρω μα δεν καταλαβαίνω,δεν καταλαβαίνω διόλου τι μπορεί να σε κάνει απαθή και εγωκεντρικό.Κανένα μέλλον για επικοινωνία,κανένα ενδιαφέρον για τον άλλον,ένας μικρόκοσμος και πάλι σε μεγεθυντικό φακό.Μπες σαν το σκουλήκι και κρύψου μέσα στα χόρτα και στο νωπό χώμα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s