ουρανός πεπερασμένος

είπα πως αυτός ο ουρανός με θλίβειναι αυτός εδώ ο ουρανός με κλείνει,με αποκλείειείπα πως μου λείπει εκείνος ο ουρανόςτον φέρνω στην μνήμη μου,μπροστά στα μάτια μου,τον σχηματίζω λίγο δύσκολα κιόλαςμα μόλις το είπα,ίσα που το άκουσα και συνάντησα σήμερα δύο εικόνεςδύο εικόνες καθηλωτικές,δυο ελπίδες στον ουρανό που κοιτώσπάω τον αυχένα,τεντώνω καλά το στέρνο,ανοίγω στρογγυλά … Continue reading ουρανός πεπερασμένος

περί ονείρων και άλλων ψευδαισθήσεων

έτρεξαν οι σκέψεις μες στο κεφάλι μου,όπως χάζευα τον συρμό να χάνεται στο σκοτάδι τουέτρεξαν και προχθές το βράδυ,κάπως βγήκαν από το ποτήρι κάπως γίνανε λέξειςσηκώθηκαν τα κείμενα μου και με αγκάλιασαν,κάποια πάνε να με πνίξουν και κάποια να με προδώσουνανακατεύω τις μνήμες με την πραγματικότητα και διχάζομαι,θέλω να ζήσω στις μνήμες μα η πραγματικότητα … Continue reading περί ονείρων και άλλων ψευδαισθήσεων

στην λούπα

μα πως το πολύ γίνεται ξαφνικά λίγο αναμασάς και ξαναγυρνάς να περιμένεις το κάτι,το τόσο,την τελεία και δεν αντέχεις που το μυαλό σου πήρε την ίδια στροφή και δεν μπορείς που δεν πρόλαβες να σταματήσεις τα χέρια σου αυτά τα χέρια που κάθε φορά σε προδίδουν με ένα χάδι,με δυο λέξεις,με ένα κάλεσμα στριφογυρνάς και … Continue reading στην λούπα

συννεφούλα Μαρ.

όψη αγριεμένη μα και γοητευτική συνάμα μαζεύεις τα σύννεφα και σκορπάς μελάνι και αν σε αγκαλιάσουν νιώθεις μεγάλη έλξη ναι μπορούν ακόμα να σε αγκαλιάζουν και να σε φωνάξουν κοντά τους είναι όλα αυτά που φοβάσαι πως δεν σε κοιτάξανε ποτέ μα είναι τόσο σκοτεινή η λάμψη σου,θυμίζει διαμάντι κρυμμένο στον πάτο,μυρίζει νυχτολούλουδο μέσα στις … Continue reading συννεφούλα Μαρ.

πέρασμα

ξεκινάω από τα βασικάβροχή,νύχτα,άδειοι δρόμοι,όμορφα στιγμιότυπα ανθρώπωνπάω λίγο πιο κοντάγέλια,απογοήτευση,ενθουσιασμός,γέλια,ποτήρια γεμάταγλιστράω ανάμεσα τουςμυστικά,γρίφοι,αλήθειες,αφηγήσεις,ποτήρια γεμάτακάπου το μυαλό ξεκινάει να φεύγεικάπου χαλάει και το τραπέζιοι φίλοι μου ερωτεύονται,οι φίλες μου ρωτάνεαλλάζει το πλάνο και η σύνθεσημας βρίσκει στο υπόγειο να σηκώνουμε τα ποτήρια μαςελπίζοντας ο καθένας στο δικό του άμεσο ή έμμεσο όνειροο καθένας στον θεό του … Continue reading πέρασμα

σαν όρκος

Έκλεισε όλα τα παράθυρα και έμεινε αντιμέτωπη με την σκιά της.Αυτό φοβάται τόσους μήνες και αυτό αντικρίζει στο κρύο δωμάτιο.Ο άνθρωπος και η σκιά του.Και ξεκίνησε τις υποσχέσεις,και ψιθύρισε τον όρκο της.Δεν θέλει τίποτα άλλο ξανά μισό,τίποτα δανεικό,τίποτα σακατεμένο.Δεν θα αφήσει κανέναν να την πλανέψει με φεγγαρόλουστα χαρίσματα.Ή όλα εδώ και ζωντανά,ή τίποτα.Και ειδικά μαζί του δεν … Continue reading σαν όρκος

να ανήκεις κάπου

μόλις χθες κατάλαβα τι σημαίνει να ανήκεις κάπουνα χωράς και να μην περισσεύειςνα ταιριάζεις και ότι λες να μην βρίσκει τοίχομόλις χθες ένιωσα την ανάγκη να ανήκω κάπουμα ανήκω κάπουμα εδώ που ήρθα δεν έχει σημασίαπρέπει να δηλώσεις που ανήκειςνα πάρεις τον αριθμό σου,το χρώμα σου,τον όνομα σουνιώθει κανείς σε αυτή την πόλη;ερωτευτείτε γαμώτο και … Continue reading να ανήκεις κάπου