ξύπνησε η Κυριακή

Μια ανάσα πριν την πρώτη γουλιά καφέ,γουλιά γουλιά ρουφάω τις πρωινές συζητήσεις στο τραπέζι της κουζίνας.

Ένα ήρεμο ξύπνημα χωρίς ένταση,μόνο χαμόγελο,χαμόγελο φυσικό,ακούραστο,εύκολο.

Τόσα αληθινά πράγματα γύρω μας και εμείς πάλι ασχολούμαστε με τα ψέματα τους.

Με όσα είπαν και δεν είδαμε,με όσα λένε και αναιρούν το επόμενο πρωί.

Και το πρωί τους δεν είναι σαν το δικό μας,το δικό τους είναι χαμένο,μπερδεμένο,με πρησμένα μάτια.

Την κοιτώ και δεν έχω δεύτερες σκέψεις,την ακούω και δεν χρειάζεται να απαντήσω,η ελευθερία μες στην δέσμευση.

Δέσμευση ουσιαστική,όχι από αυτές που φοβίζουν,που παρερμηνεύονται,που πέφτουν στα σκουπίδια.

Να ξέρεις πως υπάρχει εκεί  ή εδώ ή από πάνω ένα χέρι και ένα μυαλό που μπορούν να σου διαθέσουν λίγο από το χρόνο τους,από το χώρο τους και από το χορό τους.

Πλάσματα που συμπορεύονται χωρίς να ρωτούν το που και ακολουθούν κάθε διαδρομή σου όσο στραβή κι αν βγαίνει.

Και όσο και αν σε απογοητεύουν οι τυχαίες συναναστροφές,όσο κι αν ξεφυσάς από θυμό,επαναπροσδιορίζεις την εμπειρία και την πορεία σου.

Μα κυρίως χαμογελάς που κρατάς κοντά σου θησαυρούς και δεν τους μοιράζεσαι τυχαία.Πέρασε κι αυτός και φλέρταρε με τα όνειρα σου και μόλις πήγες να τα ανοίξεις πάνω στο τραπέζι,ευτυχώς σου τα πήρε ο αέρας και όχι εκείνος.Τον πήρε κι αυτόν η ορμή της θάλασσας,πολλή θάλασσα για έναν κλειστό άνθρωπο,τον άνοιξε,τον τέντωσε,τον ανέμισε,τον τρικύμισε.

Τον έπνιξε ή ακούω ακόμα την ανάσα του;

Advertisements

2 thoughts on “ξύπνησε η Κυριακή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s