συμπορεύομαι και διαμαρτύρομαι δίπλα σε ποιον,μαζί με ποιον

με αυτόν που κουνάει το δάχτυλο

με αυτόν που διαχωρίζει με εξαιρετικό ύφος ότι αντικρούεται στα πιστεύω του

ασφάλεια καμία

πάθος για ζωή κάπου παρατημένο

κίνητρα ακίνητα μπροστά στο αβέβαιο μέλλον

και οι δρόμοι πληθαίνουν από χαρτόκουτα

και οι γωνίες συμπληρώνονται με ανθρώπινα σώματα

φασιστοειδή και άλλα απόβλητα παραδίδουν μαθήματα ηθικής και τάξης

ενώ οι μαθητές φλερτάρουν άφοβα με την ξενοφοβία,τον ρατσισμό,την βία

μα δεν σκέφτεται κανείς πια,κανείς δεν συζητά,κανείς δεν φοβάται πως αλλοιώνεται η αλήθεια,η γνώση,η σκέψη και καλλιεργείται μια σάπια,άβουλη γενιά

ο κίνδυνος δεν είναι οικονομικός,είναι βαθιά συναισθηματικός

δεν φοβάμαι το λιγότερο φαγητό ούτε την δυσκολία στα μάτια των ανθρώπων

φοβάμαι τα άγρια ένστικτα που ξεπροβάλλουν

φοβάμαι την λογική του παραλόγου και τα σκοτεινά στενά της πόλης

φοβάμαι το σύνθημα που ξεστόμισε ένας 15χρονος προχθές,κι εγώ όταν ήμουν 15 έγραφα παντού «κάντε έρωτα όχι πόλεμο»

φοβάμαι πως δεν κάνω τίποτα για όλα αυτά που με φοβίζουν

φοβάμαι την ανοχή σε κάθε καινούριο απόκτημα

φοβάμαι τις ανοχές του κόσμου σε αυτή την παράλυτη περίοδο

φοβάμαι πως θα γίνω ότι φοβόμουν πριν το καταλάβω

φοβάμαι πως η αισιοδοξία μου θα σας τρομάξει

μα υπάρχει κάπου μέσα

και είναι και ελευθερία,να αναπνέεις,να ονειρεύεσαι,να ταξιδεύεις,να βοηθάς και να προσφέρεις

να δημιουργείς

Advertisements