χάρτινες δικαιολογίες/το λουλούδι

Εκτός πραγματικότητας,λίγες ώρες που γυρνούν τους δείκτες πίσω.

Φύσηξε μια αίσθηση μεταξύ ύπνου και αλήθειας,γράφτηκε η απόσταση από τα δεδομένα και τα περασμένα λόγια,όρια,όνειρα.

Έφυγε έτσι άηχα όπως εμφανίστηκε,μερικά πνιγμένα ουρλιαχτά,μερικές απρόσμενες εκφράσεις,λίγα πρόσωπα που πλησίασαν.

Σφιγμένη,πότε μελαγχολική πότε θυμωμένη ακούμπησε ανάμεσα στον κόσμο.

Ούτε το πλοίο δεν είδε καλά καλά,δεν κατάλαβε πότε την πήρε μαζί του.

Σαν όνειρο έφτασε,έζησε,φεύγει.

Χρόνια ή ημέρες τελικά δεν απέχουν πολύ,ότι συμβαίνει σε κάποια χρόνια ίσως έξι μπορεί και επτά κάπως στριμώχνεται σε δύο ή τρεις το πολύ τέσσερις ημέρες,νύχτες.

-Δεν σε περίμενα τώρα.

-Μα δεν χάρηκες;

-Αγάπησα.

-Νόμιζα πως ισχύουν τα λόγια που έγραφες.

-Νόμιζα πως δεν σε χρειάζομαι άλλο.

-Νομίζω πως με χρησιμοποιείς όταν με χρειάζεσαι.

Είδα πως με ξεχάσαν,είδα μάτια άδεια,είδα παγωμένες αγκαλιές,άκουσα σιωπή.

Μα είδα και μάτια να γελούν,χείλη να φωνάζουν και γέλια να μην σταματούν.Η αγκαλιά του κάθε φορά πιο ζωντανή και πιο παρούσα,τα μάτια του πιο ζορισμένα από ποτέ.

Τα μάτια του σχεδόν τρέχανε. -Όντως θα πετάξω όταν με θες.

Τα γέλια σαν τρεχούμενο νερό. -Πάτα μου το κουμπί και ξεκινάω.

Δεν θυμάμαι πολλά,δεν κατάλαβα τι πήρα και τι έδωσα.Βαριά τα βλέφαρα και ελαφριά η βαλίτσα μου.Πρώτη φορά τόσο κενή.

Η φωνή σπασμένη και τα σωθικά μουδιασμένα,σταδιακά ένα ένα μέχρι να φτάσει στο κεφάλι.Φόβος.

Έλλειψη.

-Εξαφανιστήκατε κιόλας;

-Δεν πιστεύουμε σε τίποτα.

-Πιστέψαμε σε αυτό το καλοκαιρινό αεράκι.

-Δεν πιστεύουμε ποτέ στον άνεμο.

-Χάσατε την δροσιά του τότε.

Νιώθει εκτός από εκεί που νόμιζε πως υπήρχε χώρος γι’αυτήν.

Εκτός από σχέσεις χρόνων,τις κάλυψε η σκόνη.Μα όταν καθαριστεί η σκόνη τι θα έχει μείνει από κάτω.

Της ζήτησα λίγο χρόνο πριν φύγει,ήταν σίγουρη πως πρέπει να φύγει.Δεν μπορούσε εκείνο το βράδυ να είναι πουθενά.Ούτε εκεί ούτε εδώ.Στον Πειραιά πάλι μετρήθηκε με τον πριν και το μετά της μεταμόρφωσης,της αλλαγής,της πλάνης.

Ξέρει που πάει,μα δεν ξέρει πόσες στάσεις θα χρειαστεί για να φτάσει.

-Δεν φταίω.

-Θέλω να μείνω μόνος μέσα στα παντού που ήθελα.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s