να σηκώνεσαι

σχέσεις που ανοίγουν παρενθέσεις και θέσεις στον ήλιο ή στην καταιγίδα

ιστοί ανάμεσα σε δάχτυλα που αρπάζουν ευκαιρίες,ιστοί στραβοί,μαλακοί

ξύλα που καίγονται μαζί με το όνομα της,μαζί με τα γεμάτα τσιγάρα τασάκια,με τα γεμάτα λέξεις στόματα

όλα γεμάτα,τα στόματα,τα σώματα,τα ποτήρια

τα γεμάτα όνειρα μάτια,τα γεμάτα ανασφάλειες λόγια

όλα γυροφέρνουν ανάμεσα στα πόδια μας,ανάμεσα στα χείλη μας

όλα όσα προλάβαμε και όλα όσα θα εγκαταλείψουμε

αρχή και τέλος αλλάζουν θέση και διάθεση

αν τύχει να σε αγκαλιάσω για δεύτερη φορά

σε ερωτεύομαι όλο και πιο πολύ

αν τύχει να σε δω

σε θέλω

σημάδια μνήμης,σημάδια στο σώμα,στιγμές χτισμένες χωρίς θεμέλια

όλα μπορούν να καταρρεύσουν κάθε δευτερόλεπτο

όλα από σίγουρα γίνονται ανασφαλή και χάνονται

δεν ξέρω αν χωράω να διεκδικήσω

δεν ξέρω η πόρτα αν ανοίγει κι από τις δύο μεριές

δεν ξέρεις αν θες να ανοίξεις τα μάτια σου το επόμενο πρωί

αγκαλιές σαν να είναι οι τελευταίες

καμμένοι στίχοι στο τζάκι,γεμάτες μελωδίες στην κιθάρα

καμμένοι ήχοι στα αυτιά μου,θλιμμένα ερωτηματικά

ερωτικά,δυνατά,εκρηκτικά,δυνατά,ερωτικά

ένας κύκλος που γράφτηκε ή ξεκινάει να σχεδιάζεται στον τοίχο;

ακόμα να φύγει ο μαρκαδόρος από τα χέρια μου

ακόμα να γύρεις στο πλευρό μου

μια υπέροχη μέρα ή δύο,δυόμιση

τέσσερις  και δύο ιστορίες βαθυκόκκινες

και τα γέλια σκόρπισαν στον ουρανό και τα χαμόγελα φώτισαν το δωμάτιο και ο έρωτας κρύβεται πίσω από τα βλέμματα,κάτω από το τραπέζι,ανάμεσα στις χορδές και ανάμεσα στις αναπνοές

και η μοναξιά τον ακολουθεί,εμφανίζεται στο τέλος,προσφέρει αλήθεια και απομόνωση

να ανεβαίνεις ψηλά για να πέφτεις κατακόρυφα

να κερδίζεις πολλά και να τα χάνεις όλα μαζί

να μην φοβάσαι να τρέχεις στην κατηφόρα κι ας βρεθείς στο τέλος ματωμένος

να πετάς κι ας φοβάσαι τα ύψη

να γελάς με την ψυχή σου και να ακουμπάς τις ανασφάλειες σου στην άκρη

να ζεσταίνεις τα χέρια και την καρδιά σου με το χνώτο του

να κλαις σαν παιδί

να γελάς σαν παιδί

να σηκώνεσαι,να σηκώνεσαι,να σηκώνεσαι και να περπατάς ξανά

ακόμα και με το ένα πόδι,να σηκώνεσαι

Advertisements

2 thoughts on “να σηκώνεσαι

  1. παρελθόν και παρόν…πάντοτε μπερδεύονται, συγχέονται.
    οι αναφορές μας μάλλον.
    φόβοι, ανασφάλειες, συνθήκες που μας πονούν, μας τραβάνε πίσω…
    σήκω όμως εσύ, μπορείς νομίζω να σηκωθείς και να ζήσεις γεμάτα χωρίς δισταγμούς.
    όσο δίνουμε τόσο χάνουμαι αλλά και τόσο μπορεί να πάρουμε μια μέρα…

    1. είναι το χάσιμο που σε κάνει να βλέπεις μόνο κενά πια/θα έρθει και η μέρα που θα έχει από το άλλο/το ζεστό,το γλυκό,το γεμάτο/μέχρι τότε το χάος το κάνω δημιουργία/σε φιλώ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s