Βουτήξαμε στις σκονισμένες αγκαλιές τους,και οι τρεις μας λίγο πριν μυρίσουμε το νυχτολούλουδο,λίγο πριν δούμε το φως του ήλιου να σβήνει το φεγγάρι. Ήταν σαν δώρο που είχε καθυστερήσει να έρθει στα χέρια μας,ήταν σαν άνοιξη μέσα στον μουντό ουρανό,ήταν μια γιορτή,μία νίκη,ένα καταφώτιστο χαμόγελο.

Κάτι υπάρχει από κάτω,κάτω από τα μαξιλάρια,ανάμεσα στα σώματα που αγκαλιάζονται, γύρω από τα κεφάλια που γέρνουν ανα δύο στους ώμους.Κάτι υπάρχει πιο δυνατό από ότι νομίζουμε,από ότι τολμήσαμε να φανταστούμε.

Άπλωσα το χέρι μου να σε αγγίξω και άρχισα πάλι να ταξιδεύω μέσα σε αυτά τα μάτια που δεν μου υποσχέθηκαν ποτέ τίποτα αλλά με έπεισαν πως θα τους υποσχεθώ εγώ κάποια στιγμή πως θα είμαι εκεί.Στα πόδια μου οι δυο σας σχηματίζατε ένα καλάθι γεμάτο αντιθέσεις,εκρήξεις,αποστάσεις και γεύσεις.Στην άλλη γωνία οι άλλοι δύο ήρεμοι και τρυφεροί έψαχναν ο ένας την άκρη του άλλου,χωρίς αγωνία,χωρίς βιασύνη μέσα σε ένα μυστηριώδες  βράδυ που κυλούσε απρόσμενα και ανακουφιστικά.

Έξι άνθρωποι μεταξύ πραγματικότητας και ονείρου, μοιραστήκαμε ένα μεγάλο μυστικό,μια ασχεδίαστη συλλογή μνήμεων και επιθυμιών,μια καταγραφή των πιο κρυφών σκέψεων,έναν καλοκαιρινό απολογισμό που πρόβαλαν τα μάτια μας και τα αυθόρμητα πειράγματα που υπονούσαν ότι φοβόμασταν να παραδεχτούμε.

Advertisements