φοβάσαι;

τι φοβάσαι;

μη μου πεις το μέλλον,αυτό δεν το έχεις δει ακόμα για να το φοβηθείς

τι φοβάσαι πραγματικά;

φοβάσαι κάτι περισσότερο από τον ίδιο σου τον εαυτό;

φοβάσαι κάτι πολύ που δεν το πλησιάζεις,δεν το κοιτάς,δεν μπορείς να το ακούσεις;

τι φοβάσαι όταν ξυπνάς; ή όταν κοιμάσαι αργά, τι φοβάσαι όταν με κοιτάς;

μπορώ να σου πω εγώ πόσο φοβάμαι τα ύψη

γι’αυτό δεν κάνω βουτιές από τον βατήρα,γι’αυτό δεν αγναντεύω την θάλασσα απ’το βουνό, γι’αυτό στις συναυλίες δεν ανεβαίνω στους ώμους σου

βρήκα λύση όμως,δεν θα στην πω ακόμα

φοβάμαι την μοναξιά πολύ

όχι να μένω μόνη μου και να γράφω,ούτε να χορεύω μόνη μου

φοβάμαι την μοναξιά που νιώθω ανάμεσα στους ανθρώπους

πιο πολύ νομίζω φοβάμαι τον εαυτό μου που χρώμα αλλάζει

με φοβίζει που δυνάμεις χάνει και άμυνες χτίζει

που θέλω να τρέξω αλλά αυτός οπισθοχωρεί

με φοβίζει που κλείνει  και μυρωδιές δεν κρατάει πια

που δεν λέει τι και πως και δεν ονειρεύεται τα φτερά του να βρει ξανά

μπορώ να σου πω πόσο πολύ φοβάμαι τους άλλους

όταν ανοίγουν γρήγορα τα χαρτιά τους και δίνουν υποσχέσεις

μα μέχρι να ξαναγυρίσει ο δείκτης στην θέση του έχουν ξεχάσει ακόμα και την φωνή τους

φοβάμαι αυτούς που ξέχασαν πως υπάρχουν όνειρα

αυτούς που δεν γελούν και δεν μιλούν με ανοιχτή καρδιά

αυτούς που δεν δίνουν αγκαλιές,που δεν λένε αστεία,που δεν ακούνε,που δεν κλαίνε με λυγμούς

αυτούς που ζητάνε,αυτούς που γυρνάνε την πλάτη φεύγοντας,αυτούς που δεν κοιτούν στα μάτια

αυτούς που ανακατεύουν τις σχέσεις και τους ανθρώπους,που το πρωί μιλάνε για προβλήματα,που το βράδυ γκρινιάζουν για τα παιδιά της γειτονιάς

αυτούς που δεν νιώθουν πια παιδιά

αυτούς που δεν υπήρξαν ποτέ παιδιά

αυτούς που ξεχωρίζουν τους ανθρώπους ανάλογα με το χρώμα,το σώμα,το μυαλό ή το αυτοκίνητο

φοβάμαι αυτούς που δεν κολυμπούν στα ανοιχτά, μα κι εγώ φοβάμαι τα βαθιά

σίγουρα φοβάμαι αυτούς που δεν κοιτούν τον ήλιο και που δεν μετρούν τα αστέρια

θα μάθω να πετάω για να σταματήσω να φοβάμαι τα ύψη, ορίστε στο είπα

θα μάθω να αγαπάω για να δίνω πιο πολλά σε αυτούς που με θέλουν

θα μάθω να ερωτεύομαι σωστά και τότε μπορεί και να έρθω να σε βρω

φοβάμαι πως μια ζωή δεν φτάνει για να ξεπεράσουμε τους φόβους μας

καληνύχτα

*πάντα φοβόμουν το σκοτάδι,μα έχω αρχίσει να ζω μέσα σε αυτό, και δεν γουστάρω μα ούτε θέλω να στο δώσω

Advertisements

One thought on “φοβάσαι;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s