προσχέδιο [δευτέρα 18 φεβρουαρίου 2013]

Το παράθυρο να ανοίξω ακόμα δεν μπορώ,διστάζω,κρύο έβαλε ξανά και δεν νιώθω τα πέλματα μου πως πατούν πάνω σε αυτό εδώ το χώμα.

Χωμάτινη η καρδιά που ζωγράφισα και σας έβαλα όλους μέσα,μέχρι να βρέξει ξανά και να λασπώσει τα χέρια μου.

Δεν ξέρω το τραγούδι μου αν έχει ρυθμό,ρυθμό χτυπάω σε ξύλινη οροφή,με παγωμένη ανάσα,με βραχνή φωνή.

Δεν ξέρω μα μαθαίνω πως να γεμίσω τον χρόνο με άλλους χρόνους και τις σχέσεις με λέξεις,κινητικές ή σχηματικές.

Ξέρω και βλέπω όλα τα γέλια λουλούδια να ανθίζουν,και όλα μου τα όχι να με προσπερνούν.

Λέω καληνύχτα σε κάθε περαστικό πουλί που τα φτερά του δεν δανείζει.

Λέω αγαπώ σε εφτά πουλιά που μου ανοίγουν ορίζοντα,που μου θυμίζουν τον ουρανό.

Το κεφάλι ακόμα μπορεί να στραφεί προς τα πάνω.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s