τη λέξη

Και νόμιζα πως σε πήρε ο ύπνος,

μα το βλέφαρο σου τρεμόπαιξε στον πρώτο κρότο,

αυτόν που ακούς όταν ο ήλιος ξεπροβάλει

και το κρεββάτι είναι ξένο

και ο ιδρώτας είναι ξένος

αυτόν που άκουγα όταν ξημέρωνε κοντά σου εκείνη η αλλόκοτη λέξη

ακόμα την ψάχνω

τον κρότο που άκουγα τα ξημερώματα που έλιωνα

μέσα στα μάτια που λέγανε φανταστικές ιστορίες

που έλιωνα από την ζέστη σου

το δέρμα δεν παραπονέθηκε στιγμή.

Και νόμιζα πως σε πήρε ο ύπνος,

έκανα να ξαπλώσω δίπλα σου

μα έλειπε η ζέστη είχε γίνει λέξη

αυτή τη λέξη ψάχνω.

Σε κοίταζα που κοιμόσουν

και νόμιζα πως δεν βλέπεις πως μετράω

αθροίσματα και αφαιρέσεις και αποτέλεσμα πουθενά.

Ξύπναγες πάντα στην μετάβαση

με κοίταζες όταν πήγαινα να σηκωθώ

όταν σου άφηνα το χέρι ή όταν χαμογελούσα αλλού

μου τράβαγες την κλωστή από τα δάχτυλα

όταν σου άφηνα το χέρι

σαν παιδί τυλιγόσουν στα πόδια μου,βήμα μπροστά να μην κάνω

ένα βήμα μπροστά,δύο μαζί σου πίσω.

Όταν σκέφτηκα πως κοιμάσαι πραγματικά αλλού,

μου έδειξες βαθύ πηγάδι πως έκανες τη λέξη

να την κοιτάς από ψηλά

να της ρίχνεις κέρματα ή ευχές

να καθρεφτίζεται το μέτωπο σου

να ξαναβρίσκεις το εγώ σου.

Βήμα μακρυά σου να μην κάνω,

τον κρότο να ακούω,το ξημέρωμα

η ζέστη σου,αγκαλιά πιο βαθιά ανοίγεις τώρα

ο ήλιος είχε στιγμές,η συννεφιά έχει ζωές ολάκερες.

Τη λέξη ψάχνω που με γυρίζει μοίρες εκατό

χαμόγελα διακόσια και κόμπο δένει τα σωθικά.

Την λέξη που την αγάπη στοιχειώνει

και είναι λίγη για τον έρωτα,μα την μοναξιά από το χέρι πιάνει.

Τη λέξη που την παραίσθηση ορίζει

σαν νέα αίσθηση,την έβδομη.

Επτά ζωές ολάκερες και δύο πρόσωπα

μπρος πίσω, κεφάλια αλλάζω.

Τη λέξη που κλείνει μέσα την σύνδεση

της αποσύνδεσης,της απόλυτης συνενοχής

της ενοχής,της σκέψης της καθαρής

της επόμενης ενέσιμης σχέσης

σχέσης καλουπωμένης στην φαντασία

το πριν δεν θα συναντήσει ποτέ το μετά

δεν θα ζητήσει την ίδια λέξη

νερό δεν θα ποτίσει το σήμερα.

Τη στιγμή ή τη λέξη που μαζί σου έλουσε

μπούκλες τα μαλλιά μου

μάτια αστραφτερά μου φόρεσε

και μέσα σε δυο μικρά σανδάλια

τον κόσμο όλο γύριζα.

Μήπως τώρα σε πήρε ο ύπνος;

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s