επαλήθευση

Όλο νομίζω πως προς τα εμπρός τρέχω και όλο τα πόδια μου πίσω τα αφήνω. Μου είπαν πως ο ουρανός ίδιος παντού είναι,γιατί τότε εδώ πιο μικρός φαντάζει; γιατί σε κάθε παράθυρο άλλα χρώματα βάζει; Λένε πως οι σχέσεις σχήματα παίρνουν και όρια έχουν κι αν πας να ζωγραφίσεις έξω από αυτά μόνο μουτζούρες κάνεις.Μα … Continue reading επαλήθευση

πλάτη γυρνώντας

Κάθε αποχώρηση μια πλάτη γερή,έτοιμη να πληγώσει να στοιχειώσει,το κούφιο δέντρο να ποτίσει. Φύλλα να βγουν ξανά,πάνω σε μαύρες πλάτες σκέψεις να καρφωθούν,σχέσεις να διαλυθούν. Πλάτη γυρνώ στις πλάτες που γύρισαν πρώτες,τα λόγια κρέμονται σε κομμένα κλαδιά,ζωή πια δεν έχουν. Η πλάτη κλείνει,απομακρύνει,τα δικά σου τα κάνει δικά μου,μόνος μου να περπατήσω ξανά. Μόνος σε αντίστροφη πορεία,δορυφόρος … Continue reading πλάτη γυρνώντας

το κορίτσι μου

φωνή δεν έχει και μουσική νομίζω πως δεν ακούει αυτιά μικρά μα σαν ξωτικό γυροφέρνει και σίγουρα ξόρκια μουρμουράει μικρογραφία με χρώματα από τα καλύτερα μας βλέμματα βολεύτηκε στο πόδι μου ήλιος να μην την πιάνει το κορίτσι μου λέει πως η αγάπη χρώματα δεν γνωρίζει σχήματα και ανάσες παίρνει σε κάθε στροφή λέει πως δεν … Continue reading το κορίτσι μου

διαδρομή αναδρομή ή και όχι

Την άνοιξη να φορέσεις ξέχασες,και ξέχασα την όψη σου να μην θυμάμαι.Να μην θυμάμαι εκείνα τα μάτια,της άνοιξης τα πρώτα νεύματα.Κλειστά παράθυρα την άνοιξη να διώξουν,μάτια ανοιχτά την θάλασσα να σχηματίσουν.Να αγαπώ τα λίγα δεν μπορώ,το χάος μου ταιριάζει.Το μαύρο να κερδίσω προσπαθώ,το λευκό δεν έμαθα ποτέ τι ήχο βγάζει.Λιγότερο από τα πάντα δεν βρίσκει … Continue reading διαδρομή αναδρομή ή και όχι

περί αποστάσεων και εντάσεων

Να μετράς την απόσταση σου από τον άλλο και πάντα έξω να πέφτεις,το κοντά πόσο γρήγορα γίνεται μέτρα πολλά και το μακρυά χιλιοστά φαντάζει σε μια βραδιά.Η γραμμή που ενώνει δύο σημεία,την απόσταση τους ορίζει μα διαδρομή καθαρή δεν δείχνει.Πότε στραβή και πότε ολόισια ευθεία γραμμένη στο χαρτί,στον τοίχο ή στα τάστα της κιθάρας.Να κρατάς … Continue reading περί αποστάσεων και εντάσεων

η σιωπή

Τη σιωπή δεν διάλεξα,μα δρόμο μόνη της βρήκε και ανάμεσα μας μπήκε.Τη σιωπή δεν ακούω και όταν την κοιτώ δεν καταλαβαίνω αν έρχεται μόνη της ή αν κυλάει πίσω μας.Στην πλάτη σιωπές.Στα μάτια σιωπή.Ποιος μίλησε τελευταίος;αναρωτήθηκα το πρωί και γύρισα μέσα στην κουβέρτα μιάμιση στροφή.Σιωπή να κοιμηθούν οι ορμές,να ημερέψουν οι λύκοι.Οι δικοί μου λύκοι … Continue reading η σιωπή