η σιωπή

Τη σιωπή δεν διάλεξα,μα δρόμο μόνη της βρήκε και ανάμεσα μας μπήκε.Τη σιωπή δεν ακούω και όταν την κοιτώ δεν καταλαβαίνω αν έρχεται μόνη της ή αν κυλάει πίσω μας.Στην πλάτη σιωπές.Στα μάτια σιωπή.Ποιος μίλησε τελευταίος;αναρωτήθηκα το πρωί και γύρισα μέσα στην κουβέρτα μιάμιση στροφή.Σιωπή να κοιμηθούν οι ορμές,να ημερέψουν οι λύκοι.Οι δικοί μου λύκοι στην σιωπή ουρλιάζουν και κόκκινα βλέφαρα φορούν τα γυμνά μου μάτια.Σιωπή δεν μπορώ να ακούω γιατί μοναξιά μου μυρίζει και θέλω στα αυτιά ήχους ξανά να βάλω.Να βρω πιο τραγούδι δεν σταματά και ποια αλήθεια υπάρχει κάτω από τα σανίδια και τα πέλματα που ξεφλουδίζουν.Στην υγρασία η σιωπή λέξεις δεν μετράει.Η σιωπή με διώχνει όταν μόνη της ταξιδεύει στα χνώτα τα ζεστά.Σιωπή θα κρατήσω μόνο για να γυρίσω τους δείκτες στην αρχή.Την σιωπή δεν την καταλαβαίνω,θεριό με κάνει και με τραβάει στην κατηφόρα,σβούρες ολόκληρες παίρνω με φόρα,τα χέρια να βάλω δεν προλαβαίνω.Καληνύχτα,ψιθυρίζω στη σιωπή.

Advertisements

2 thoughts on “η σιωπή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s