προετοιμασία[βήμα 1ο]

θα μπορούσα να μετρήσω αντίστροφα τα χρόνια μου

ή τα αστέρια στον ουρανό

έτσι που να βρεθώ ξανά στο καλοκαίρι, πέρυσι το καλοκαίρι

ξαφνικά να βρεθώ ανάμεσα σε μέρα και νύχτα

πέρυσι το καλοκαίρι

και να διαλέξω,να επιλέξω τι θα κρατήσω πολύ

και τι θα εξαφανίσω αμέσως

στο τέλος το ίδιο θα ξαναζήσω,νομίζω ή φοβάμαι

θα μπορούσα να λέω μόνο αλήθεια από δω και πέρα

μα δεν ξέρω ποιος αντέχει να ακούει αλήθειες μόνο

ποιος μπορεί να ζήσει χωρίς το ψέμα;

θα μπορούσα να μετράω δυνατά τα όνειρα μου

μα ποιος μπορεί να τα γράψει σε χαρτί;

θα μπορούσα να κόψω τα πρέπει και να μείνω στα θέλω

θα μπορούσα να γυρίσω την πλάτη μου στον τοίχο

και να σε κοιτάξω στα μάτια

αντέχεις;

θα μπορούσα να τα παρατήσω όλα και να έρθω

θες;

θα μπορούσα να τρέχω με μίλια

μα κάποιος με έβαλε να βαδίζω αργά

ναι είναι σταθερό,

μα μου λείπει ο κίνδυνος,και το ρίσκο,και το «δεν ξέρω τι θα γίνει μετά» μα δεν με νοιάζει κιόλας,και να σηκώνω το κεφάλι μου ψηλά,και τα πόδια μου να χορεύουν,

και μου λείπει να ξυπνώ μόνη μα να κοιμάμαι με παρέα,να τραγουδώ στο μπαλκόνι,να αφήνω τα πάντα παντού,να μιλάω με νεύματα,να ξεχνάω και να ξεχνιέμαι και όταν θέλω να ξαναμπαίνω στον ρυθμό,και να πίνω όλο το βράδυ και το πρωί να λέω τέλος μέχρι να ξαναρχίσω το απόγευμα και να στριφογυρνάω και πάλι σε σένα να καταλήγω,

και κάθε μέρα να βρίσκω νέες λέξεις,να ζω νέα ψέματα με αλήθειες μπερδεμένα και  ο καφές να μυρίζει γέλια,και τα ρούχα να κουβαλούν όνειρα,και η κάμερα να πιάνει στιγμές αμήχανες και αυθόρμητες,και τα χέρια μου να καθρεφτίζουν χάδια,και τα μάτια μου να κρύβουν υποσχέσεις και η αμμουδιά μας να ακούει τις ευχές που στέλναμε στα αστέρια,

μα δεν έφτασαν ποτέ

ή έπεσαν μαζί τους

ή γύρισαν να μας θυμίσουν πως είμαστε οι ευχές, γινόμαστε ευχές

ο ένας η ευχή του άλλου ή κυνηγάμε την ευχή μας στα μάτια του Άλλου

το λίγο που γίνεται πολύ όταν το κυνηγάς,και λιγότερο όταν το αποκτήσεις

τις ευχές μας να μην ξεχάσουμε να βάλουμε και φέτος στην βαλίτσα

μαζί μας να τις πάρουμε κοντά στην θάλασσα ή ανάμεσα στον κόσμο

στα αστέρια που βρέχει ο ουρανός ή στα γεμάτα ποτήρια και μπουκάλια

που συναντιούνται στον αέρα

τις ευχές μας κάτω από τον βυθό ή πάνω στο ξύλινο τραπέζι

στα αλμυρά μαλλιά,στα αμμουδερά πόδια,στα ιδρωμένα μέτωπα

στα μαυρισμένα δέρματα,στα φωτεινά μάτια,στα ρυθμικά βράδια

τις ευχές μου να ετοιμάσω, χώρο να βρουν στην βαλίτσα μου

καθαρές,από την αρχή γεννημένες

χωρίς παρελθόν

θα ταξιδέψουν μαζί μου,μέλλον να βρουν

2 μήνες μετρώ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s