αντίστροφη μέτρηση

Χθες ονειρεύτηκα πως το σώμα μου πετούσε, δεν έβγαζε απλά φτερά, δεν ανυψωνόταν μαγικά.Σε κομμάτια σχίστηκε και πέταξε, κάθε κομμάτι ένα πουλί, κάθε πουλί δική του διαδρομή χάραξε.Ένα σώμα διαλυμένο σε κομμάτια, το κάθε κομμάτι να διεκδικεί δική του ζωή και ανάσα.Χθες ονειρεύτηκα ξανά πως δεν χωράω σε τούτο το δωμάτιο, πως σφαίρες γίνονται όλα … Continue reading αντίστροφη μέτρηση

άσε με

Άσε με να πιστεύω σε θαύματα που κανείς άλλος δεν κουβεντιάζει,να κολυμπάω σε δοχεία που εκβάλουν σε άγνωστα πελάγη.Άσε με να κυκλοφορώ σαν πρόσφυγας,το χέρι σου να κρατήσω σαν ξένος,και σε γωνιά να τυλιχτώ σαν ξεχασμένος γιος σου.Άσε με να νομίζω πως κοντά σου υπάρχει παράδεισος ακόμα κι αν μου φυλάς τον πιο κακό σου … Continue reading άσε με

καίμε,ερωτευόμαστε,δημιουργούμε

Άμετροι στίχοι, χωρίς μέτρο ή αμέτρητοι στον χρόνο. Άστεγοι ήχοι, ούτε σε χορδές ταιριάζουν μα ούτε και σε πλήκτρα. Άγονες ενδείξεις σε οθόνες σβηστές,τα στόματα ξερά κουράστηκαν να μιλούν. Ακούει κανείς ή βουτούν στο κενό οι συλλαβές μας; Γράφει κανείς ή ξεχάσαμε το μολύβι να κρατούμε; Μιλάει κανείς ή απλά στόματα ανοιγοκλείνουν προς τον ουρανό; … Continue reading καίμε,ερωτευόμαστε,δημιουργούμε

παραισθήσεις

Πόνεσε μόνο τότε,τώρα ταξιδεύει στις παραισθήσεις της.   Ήρθα για να δω από ψηλά αν φτάνεις πιο κοντά στον ουρανό ή απλά φεύγεις απ’την γη. Παραισθήσεις δικές της,κανείς άλλος δεν τις θέλει. Κανέναν δεν θέλει ούτε εκείνη,μόνο έναν. Αγκαλιά φορεμένη. Να την αγγίξει με λαχτάρα,ελπίζει. Μπήγει τα νύχια του στο δέρμα της. Σερνάμενη στο χωματένιο … Continue reading παραισθήσεις

χορεύεις;

Σε προσκαλώ σε χορόκι όποιος αντέξειΉ όποιος μαζέψει τα περισσότερα.Τα περισσότερα θα σου.Τα περισσότερα ναι μου.Τα πρώτα μου λικνίσματα.Τα τελευταία σου τσουγκρίσματα.Τα σώματαΆσκοπα μπερδεμέναΤα πνεύματαΕγκαταλελειμέναΣε προσκαλώ σε μάχηΆνιση εξ αρχήςΞέρω πως τρέχωΞέρω πως περπατάςΆκουσε με μόνο μία φοράΚι αν φανώΠάλιΑν σου φανώΛίγηΉ κοντά στο τίποταΆσε με να βουτήξω και να μείνωΜέσα

ξέχασα

Δεν ακούω τίποτα πια,σαν όλα βουβά γύρω μου να κυλούν,δεν ακούω τους πραγματικούς ήχους που για ζωή μιλούν παρά μόνο τα τριξίματα στους μεντεσέδες,η καγκελόπορτα προδοσία ξεκάθαρη,η πόρτα η λευκή του δωματίου,τα γόνατα μου όταν λυγίζουν.Ξεχνάω συνεχώς από που ξεκίνησα και αφετηρίες νέες σχεδιάζω,χωρίς τερματισμούς.Πόσο λάθος να στήνεις ξεκινήματα χωρίς να ολοκληρώσεις διαδρομές. Να συστήνεις … Continue reading ξέχασα

μέρα αναίτια όμορφη

Σενάριο μισοσβησμένο,τα κενά συμπληρώνει ο χρόνος με εκπλήξεις όλο φως,όλο ήχο ανατρεπτικό.Με ξυπνά πριν ο ήλιος καθίσει στα σύννεφα κοντά,πριν τα μάτια καθαρίσουν από το ξενύχτι.Καλημέρα σε όλα όσα νομίζαμε πως κλείσανε. Τίποτα δεν κλείνει αν δεν κόψεις τα νήματα που σε ενώνουν.Καλημέρα στα όνειρα που μας απογοήτευσαν,συνεχώς δεύτερες ευκαιρίες τους δίνουμε και ας μην … Continue reading μέρα αναίτια όμορφη