Πόνεσε μόνο τότε,τώρα ταξιδεύει στις παραισθήσεις της.

 

Ήρθα για να δω από

ψηλά

αν φτάνεις πιο κοντά στον ουρανό ή απλά φεύγεις απ’την γη.

Παραισθήσεις δικές της,κανείς άλλος δεν τις θέλει.

Κανέναν δεν θέλει ούτε εκείνη,μόνο έναν.

Αγκαλιά φορεμένη.

Να την αγγίξει με λαχτάρα,ελπίζει.

Μπήγει τα νύχια του στο δέρμα της.

Σερνάμενη στο χωματένιο έδαφος,τρύπα δεν βρίσκει να χωθεί.

Σκουλήκι γίνεται σε δευτερόλεπτα.

Το τέρας μέσα της μόλις γεννήθηκε.

Θα το βυζάξει,στο στήθος της φωλιά να βρει.

Να το απελευθερώσει όταν αγρίμι θα γίνει.

Τα κομμάτια της, θα το στείλει να μαζέψει,από χέρια,μάτια,δρόμους απάτητους,

εκεί που ξοδεύτηκε και εκεί που την έσβησαν.

Advertisements