Να χάνεις το δρόμο σου

άφησες τα πράγματα να σου δείξουν την κατεύθυνση, τη διαδρομή και τη διάθεση

και ήρθαν όλα και σε σκέπασαν,ανάσα να μην πάρεις

το τώρα να αποφασίσεις,να μετρήσεις, να ποντάρεις

να ποντάρεις στο πιο δυνατό,στο πιο γρήγορο,στο πιο γνωστό

να ξεχάσεις όσα ονειρεύεσαι γιατί τα όνειρα σου μάλλον δεν είχαν βάσεις,ούτε ρίζες πρόλαβαν να απλώσουν στο έδαφος

ήρθαν όλα και σε στήσανε στον τοίχο να μάθουν τι έκανες και τι θα κάνεις, πότε και πως

και όταν το κάνεις να δουν αν θα το μετανιώσεις

ήρθαν όλα να σου θυμίσουν λάθη,να σου πουν πόσο αφέθηκες και πόσο γύρισες πίσω

ήρθαν όλα να σου κόψουν το γέλιο,την αναπνοή,ανάσα άλλη μη πάρεις

και μέσα στο στρίμωγμα βρήκες αλήθειες

βρήκες πιθανότητες

και αναγκαστικά πήρες αποφάσεις

αποφάσεις που γέλιο πονεμένο στο πρόσωπο σου φορούν

γέλιο; μόνο εκεί το βρίσκω,σε εκείνη τη θάλασσα,σε εκείνο το πάτωμα,σε εκείνη την αγκαλιά 

ότι και να μου πεις,εκεί θα γυρνώ να βρίσκω εκείνο το γέλιο που τέλος δεν έχει και δεν ξέρει και την αρχή

και ο δρόμος μου ξαφνικά τελεί υπό κατασκευή

χάνομαι ανάμεσα σε απαιτήσεις,κριτικές και απορρίψεις

και ο δρόμος μου αλλάζει

υπήρχε άραγε ποτέ; ή τώρα ξεκινώ.

δεν ήθελα ποτέ δρόμους, μόνο θάλασσα και αλάνες

γιαυτό δεν ξέρω τι θα πει δρόμος

δεν ξέρω πως τον βρίσκεις αν δεν τον θες

που πουλάνε δρόμους; να πάρω μερικούς. 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s