Αν σε πονέσω μια φορά κι ύστερα σου χαιδέψω την πληγή, αλήθεια θα περάσει;

Αν με πονέσεις δυο φορές, δεν πειράζει, τον αγαπώ τον πόνο σου.

Αν σε πονέσω τρεις φορές, εκδίκηση θα πάρεις;

Αν με πονέσεις τέσσερις φορές, θα ζητήσω άλλες τρεις, εφτά πουλιά στο χέρι κρατώ.

Αν σε πονέσω πέντε φορές, δεν θα φύγεις;

Αν με πονέσεις έξι, το φεγγάρι θα γεμίσω με φως.

Αν σε πονέσω επτά φορές, τι ελπίδες θα ‘χω για γυρισμό;

Αν με πονέσεις παραπάνω, μάλλον δεν θα ‘μαι εγώ. Θα ‘χω φύγει και ο πόνος που θα νιώσεις από αλλού, δικός μου θα ‘ναι, επιστροφή όλων των πληγών που έθρεψαν μακρυά σου.

γλείφω το οξύ απ’τις ρωγμές των χειλιών σου,

και προσπαθώ να σου απαλύνω τον πόνο

δ.κ.

πες το κάρμα ή ανταλλαγή, πες το όνειρο ή ψέμα

όπως θες πες το φίλε* μου μα ζήσε το κι ας σε φτάσει σε έναν ολοκαίνουριο πάτο

θα δεις το πρόσωπο σου να καθρεφτίζεται όπως ξανά δεν το έχεις δει

ταξίδεψε χωρίς σταματημό και γνώρισε τον άλλο σου εαυτό

τον ηττημένο

*αφιερωμένο στον Φ.

Advertisements