στην εκπνοή…

...του χρόνου, 14 ημέρες έχει για να φτύσει τις τελευταίες του λέξεις. ...του έρωτα, οι απολογισμοί, οι μνήμες και οι μικροί θάνατοι, όλα αυτά που τα σωθικά έκαψαν και έβγαλαν σταγόνες στα βλέφαρα ή ρυτίδες από το γέλιο. ...του χρόνου, που μέτρησε φεγγάρια, έφερε ανθρώπους, άνοιξε και χάλασε σχέσεις, πήρε ανθρώπους, έκλεισε φακέλους, βραδιές και … Continue reading στην εκπνοή…

βαρύτητα

Μνήμης, να αυτό που δεν σε αφήνει βήμα μπροστά να φύγεις. Το κορμί σου μουδιάζει ή τα χέρια σου δένει, ακόμα χειρότερα σου φυσάει τη καρδιά έτσι που να μην μπορεί να ζεσταθεί  ξανά.Βαρύτητα κίνησης, όσο περπατώ τόσο το έδαφος με ρουφά. Σαν να φοράω μαγνήτες στα παπούτσια. Μα σαν αρχίσω τις στροφές πιο ελαφριά … Continue reading βαρύτητα

(φιλ) ανθρωπιά

Φιλανθρωπία, φιλώ τον άνθρωπο ή τον κάνω φίλο μου; (ομόηχα τον φυλάω ή τον προστατεύω) Η Φιλανθρωπία ετυμολογικά σημαίνει «αγάπη του ανθρώπου» με την έννοια της φροντίδας για την θρέψη, την ανάπτυξη και την ενίσχυση δεινοπαθούντων συνανθρώπων που απορρέει από την άσκηση των ανθρώπινων αξιών και βασίζεται στον εθελοντισμό. Είναι γενικά αποδεκτό ότι η λέξη επινοήθηκε στην … Continue reading (φιλ) ανθρωπιά

ανά-μνήμες

Το τραγούδι που ακούω και αμέσως σχηματίζω το πρόσωπο σου, με τις πρώτες νότες, με την πρώτη λέξη, θυμάμαι πότε το ακούσαμε, που ήμασταν, πως το τραγουδήσαμε, τι σχολιάσαμε, τι φόραγα, τι έπινες, πως με αγκάλιασες, πόσα φιλιά σου έδωσα, ότι φύγαμε μαζί, ότι πήγαμε στον κήπο, που κάτσαμε, ποιο τραγούδι ακούσαμε εκεί, τι ήπιαμε, … Continue reading ανά-μνήμες

αρχές Δεκέμβρη.

Χθες η μέρα μου ήταν γκρι, προς το μαύρο. Το μουντό, το νευρικό, το παθητικό. Σήμερα ξημέρωσε μια γκρι μέρα, προς το λευκό. Το αισιόδοξο, το υπομονετικό, το πεισματάρικο.Το άγχος, ο ύπνος στο ζεστό πάπλωμα, τα μπλε μου φωτάκια, το δωμάτιο μου μυρίζει χειμώνα, και κάπως αρχίζει να μου αρέσει.Συνηθίζω, φτιάχνω ρυθμούς, αποστάσεις και διαλέγω νοήματα. … Continue reading αρχές Δεκέμβρη.