ταξιδεύουμε;

τα ταξίδια φίλε μου τα σχεδιάζω στο χαρτί, και άμα γουστάρω τα διηγούμαι στα πουλιά μουτα γράφω σε τοίχους από ερημωμένα σπίτια, τα τυλίγω σε σκισμένες λαδόκολλεςκαι τα ταίζω στους αδέσποτους φίλους μουτα ταξίδια φίλε μου, θέλουν λέξεις, όχι μόνο εικόνεςτα γυροφέρνω στο μυαλό μου, τα θολώνω, τα κρύβω κάτω απ'τις καρέκλες μαςκάτω απ'τα σκαμπό … Continue reading ταξιδεύουμε;

πλάι σου, διάφανη

Τα μαξιλάρια, αυτά τα μαξιλάρια φταίνε που κάπως με πνίγουν και να  έχω μείνει μέσα στο δωμάτιο μια να κοιτώ το ταβάνι, και μια τον υπολογιστήμια να πληκτρολογώ δυο προτάσεις, και ύστερα να αλλάζω το κομμάτιέχουμε τσέπες αδειανέςκαι στη καρδιά δυο μνήματα *και μετά πάλι ταβάνικαι από το ταβάνι, στο κομμάτι και στις προτάσεις.Οι αφίσες φταίνε, οι αφίσες … Continue reading πλάι σου, διάφανη

η πρώτη μέρα του χρόνου

Θα μπορούσε να είναι ίδια με όλες τις ημέρες, τις κουρασμένες, τις ξενυχτισμένες, τις μισές, τις σκοτεινές ή τις χαρούμενες, τις καθημερινές, τις απλές, τις άχαρες, τις μοναχικές, τις βαρετές, τις κρύες.Θα μπορούσε να ναι απλά μια χειμωνιάτικη μέρα, καλή ή κακή. Μα είναι κάπως αλλιώς.Είναι πιο φορτωμένη, πιο μυστήρια, πιο ελπιδοφόρα. Είναι έτοιμη να … Continue reading η πρώτη μέρα του χρόνου