φιλίες, βραδιές μεθυσμένες, απογοητεύσεις χειμωνιάτικες, αλκοολικές αποφάσεις, φιλίες παλιές, συγκατοικήσεις, σχέσεις

Στα απολεσθέντα και δεν ξέρω το γιατί.

Μάλλον, κάποιες σχέσεις δεν κρατούν, μάλλον κάποιες σχέσεις λήγουν άδοξα.

Οι συζητήσεις και οι εξομολογήσεις μας, μένουν χαμένες στο χρόνο, στο ποτήρι με το κονιάκ, στη μηχανή που έτρεχε και πάγωνα, στον πρωινό καφέ στη κουζίνα, στις σημειώσεις και στις εξεταστικές, στις μαζώξεις με τα μπουζούκια και στα πάρτυ ως το πρωί.

Στα απολεσθέντα, και κανείς δεν ζητάει αυτές τις σχέσεις. Ούτε αυτοί, ούτε κι εγώ.

Εγώ όμως κομπιάζω στην σκέψη κι ας έχω μάθει ότι τίποτε δεν είναι αιώνιο.

Στους φίλους που έχασα, με έχασαν, που ξέχασα και δεν με αναζήτησαν. Στους φίλους που είχαν ημερομηνία λήξης και τώρα το καταλαβαίνω καλύτερα.

Σε εκείνες τις φιλίες που σταμάτησαν να μετρούν, πάντα θα ψάχνω τα λάθη μου, μα και πάντα θα αναρωτιέμαι τι πήγε στραβά.

Στον Α. και στην Π., που έχασα και κάνουν πως δεν με ξέρουν και εκτοξεύουν λόγια σκληρά.

Δεν κατηγορώ κανέναν περισσότερο από εμένα, αλλά κατηγορώ κι αυτούς.

Α. και Π. να είστε καλά.

Advertisements