Στην πόλη σου, τριγυρνώ ξανά, πιο μεγάλη, πιο σταθερή.

Χωρίς δάκρυα, χωρίς σπάταλα γέλια.

Στην πόλη σου ξανά, σε παίρνω αγκαλιά, με χαϊδεύεις.

Χωρίς ελπίδες, χωρίς κουβέντες.

Στην πόλη σου η μουσική είναι η γλώσσα, κι εγώ μέσα της χορεύω.

Χορεύω κάτω απ’το βλέμμα σου, κάτω απ’το ρυθμό που κρατάς με τα χέρια.

Γυρνώ το κεφάλι και τα μάτια σου βρίσκω, σε μια διαδρομή καινούρια,

τα μαλλιά σου σιγά σιγά λύνονται και πέφτουν μπερδεμένα,

μπερδεμένα και τα χείλη μου, να πουν, φιλί να δώσουν ή να μείνουν να τραγουδούν.

Όταν καταλάβεις, μπορεί να είμαι εδώ

μπορεί και να έχω τρέξει πρώτη εγώ να σε βρω

μπορεί να μη ξαναβρεθούμε.

Η μουσική και ο χορός, θα κάνει διάλογο.

Εγώ θα κάνω πως δεν σε είδα, κάθε φορά.

Advertisements