-μόνο αγάπη-

Αυτές οι νύχτες που μυρίζουν καλοκαίρι και ο νους τρέχει σε θάλασσες με πεφταστέρια.

Αυτές οι μέρες που θυμίζουν καλοκαίρι και ο ιδρώτας κυλά σαν ανάμνηση βασανιστική στη σπονδυλική στήλη.

Σε σκέφτομαι, ναι.

Πιο πολύ σκέφτομαι εμένα, εμένα δίπλα σου, εμένα να σε ερωτεύομαι. Και με ζηλεύω. Ζηλεύω την άνεση μου, την ανεμελιά, την ελαφρότητα, την ομορφιά που είχα. Θα ξαναγυρίσει άραγε ποτέ ξανά εκείνο το κορίτσι που ήμουν, να με ταρακουνήσει, να μου φορέσει το καλοκαιρινό λουλουδάτο φουστάνι και να με σπρώξει στην προβλήτα;

Αγάπη. Μόνο αυτό μας έμεινε. Μόνο αυτό μένει πάντα. Η θάλασσα, τα λόγια μας, οι απολαύσεις, οι ψίθυροι, ο ιδρώτας, ο ήλιος, τα ψαροπούλια, ο ήλιος, το νησί, τα χέρια σου, το χάδι, το φιλί, το πείσμα ξεθυμαίνουν, πετούν, περνούν, σβήνουν και ανάβουν ξανά. Μα η αγάπη μας κρατά, μας ενώνει, μας στηρίζει, μας αγκαλιάζει, μας πνίγει.

«Πνίγομαι» μέρες θέλω να στο πω, μα όλο κάτι σου συμβαίνει και μένω με τη μισή λέξη στα χείλη. «Πνίγομαι» και είναι θέμα χρόνου να με προλάβεις, μα όλο κάτι άλλο σου συμβαίνει.

Και οι στιγμές περνούν, και οι άνθρωποι χάνουν ευκαιρίες και εγώ χάνω εσένα, ή χάνω εμένα με εσένα, στιγμιότυπα που τα ζεις σε μια ζωή. Σε αυτήν εδώ την μικρή και στριμωγμένη ζωή. Βγάζω εισιτήριο για το επόμενο ταξίδι, μόνη φτιάχνω βαλίτσες, μόνη και στο βαγόνι. Δεν έχω προορισμό, μόνο διαδρομή. Χάρτης μου πάντα η ψυχή.

Αγάπη. Μόνο αγάπη μας έμεινε.

Καληνύχτες.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s