γόνιμο ξημέρωμα

Ανοίγω τα μάτια, αργά, δύσκολα, θολά, μα είσαι εκεί, με σφίγγεις σε μια αγκαλιά γνώριμη, μου θυμίζεις πως οι ανάσες μας γνωρίζονται πια. Τα σώματα ξέρουν την αγκαλιά, την αγκαλιά τη δική μας, όχι την αγκαλιά δυο ξένων. Και με κρατάς πάνω σου, σε χαιδέυω και σε παίρνω μαζί μου, σε κάθε μου στροφή, σβούρα μαζί … Continue reading γόνιμο ξημέρωμα