είναι χάρτινοι οι αγγέλοι

-Δεν περνάω καλά μα σ'αγαπώ.-Νομίζεις.-Δεν νομίζω νιώθω.-Μα.-Δεν υπάρχει μα, ούτε θα, μη μου μιλάς με κομμένες λέξεις.Μίλα μου ολοκληρωμένα, μίλα μου βάσιμα, μίλα μου με ολόκληρες σκέψεις, όχι διπλές, όχι μισές. Αγάπησε με από την αρχή, να αγαπήσω κι εγώ εμένα, να αγκαλιάσω εμάς και εμένα, να θυμηθώ τότε που καρδιοχτυπούσα και στα μάτια σου … Continue reading είναι χάρτινοι οι αγγέλοι

το παγκάκι ξανά

Από παγκάκι ξεκίνησε αυτή η ιστορία να γίνεται λέξεις, ήχοι και εικόνες, αισθήματα, συναισθήματα, κομμένα ποιήματα, με δάκρυ, με γέλιο, με αφασία. Από εκείνο το παγκάκι μετά τον πεζόδρομο που κοίταζε την πόρτα της πολυκατοικίας και κάναμε συμφωνίες για ανταλλαγές και ταξίδια. "Θα σου μάθω μουσική, θα μου μάθεις χορό;" Σε εκείνο το παγκάκι που … Continue reading το παγκάκι ξανά

Αθήνα καλοκαιρινή

Δευτέρα κουτσή, με υπνηλία, τα πόδια πρησμένα, κολλημένοι στην κίνηση, τα έπιπλα στο αμάξι, το πόδι έξω από το παράθυρο, να λιάζεται.Μία εβδομάδα για να φύγει ο Ιούνιος, σχεδόν. Μία εβδομάδα και ο Ιούλιος χαμογελάει από το νησί. Στην Αθήνα οι μπύρες δεν έχουν την ίδια γεύση ούτε ο ήλιος δίνει το ίδιο χρώμα στο δέρμα, … Continue reading Αθήνα καλοκαιρινή

στα ίδια μέρη θα ξαναβρεθούμε

Το ένα βράδυ που διαδέχεται το άλλο και μαζεύει σύννεφα, αδιαφορία και μισές λέξεις. Τα μισώ αυτά τα βράδια που με κρατάς σε απόσταση, που δεν με κοιτάς, που σε χάνω. Με μισώ που είμαι ακόμα εκεί να κοιτάω τα χέρια σου με τα φωτεινά μπαλάκια στον αέρα, να ακούω τη φωνή σου να μπερδεύει … Continue reading στα ίδια μέρη θα ξαναβρεθούμε