Δευτέρα κουτσή, με υπνηλία, τα πόδια πρησμένα, κολλημένοι στην κίνηση, τα έπιπλα στο αμάξι, το πόδι έξω από το παράθυρο, να λιάζεται.

Μία εβδομάδα για να φύγει ο Ιούνιος, σχεδόν. Μία εβδομάδα και ο Ιούλιος χαμογελάει από το νησί. Στην Αθήνα οι μπύρες δεν έχουν την ίδια γεύση ούτε ο ήλιος δίνει το ίδιο χρώμα στο δέρμα, σαν το νησί. Εδώ το μπαλκόνι βλέπει αμάξια και το μάτι ψάχνει άδικα αστέρια στον μαύρο ουρανό.

Και ο έρωτας; Στην Αθήνα ο έρωτας βρίσκει χαραμάδα να τρυπώσει; Τα βράδια τα ζεστά που τα μπαλκόνια ψιθυρίζουν λέξεις και οι αγκαλιές ιδρώνουν όνειρα, τα βράδια που περπατάμε στον πεζόδρομο και σου πιάνω το χέρι, τα βράδια που σε κοιτώ να τραγουδάς στο χειμωνιάτικο μπαράκι που έχει ανοίξει όλα του τα παράθυρα, τα βράδια που πίνουμε αλκοόλ και τα ποτήρια μας συναντιόνται στον αέρα λίγο πριν αδειάσουν για να ξαναγεμίσουν. Και στο τραπέζι πετάμε ανασφάλειες και στο πάτωμα πέφτουν οι προσδοκίες που έχει ο ένας από τον άλλον. Ένας ουρανός απωθημένα, ένας ουρανός πεφταστέρια ανεκπλήρωτα, ένας ουρανός θολός μας κοιτά.

Θα έρθει εκείνη η μέρα που δεν θα φοβόμαστε να πούμε την αλήθεια στον άλλον, που δεν θα δειλιάσουμε να του ανοίξουμε τα χαρτιά μας, να του πούμε «σ’αγαπώ» ή «σε θέλω» για απόψε ή και για κάθε απόψε. Θα έρθει εκείνη η μέρα που θα μπορούμε να κάνουμε την πληγή γέλιο και την πτώση δύναμη, Εκείνη τη μέρα θα ανέβω πάλι στα δικά μου πατήματα, στα μικρά μου πόδια θα αρχίσω να περπατώ σε καινούρια διαδρομή και θα αφήσω πίσω τα αδιέξοδα και τις μισές στροφές.

Στροβιλίζομαι μέσα σε μάτια που δεν ακούν και χέρια που δεν νιώθουν, και σε σκέφτομαι ξανά.

Σε ψάχνω σε μια Αθήνα ζεστή και άψυχη, σε δρόμους με ένταση και θυμό, σε ανθρώπους νευρικούς, με προβλήματα, με πίεση, σε μαγαζιά με κουρασμένο κόσμο, σε μουσικές με βρώμικο ήχο, σε συζητήσεις με απρόσμενες παρεμβάσεις, σε συναυλίες με κρουστά, σε συνελεύσεις αυτοδιαχείρισης, σε φεστιβάλ αντίστασης, σε μισοτελειωμένες περιπτερόμπυρες, σε μπουκωμένες φυσαρμόνικες, σε τζαζ ήχους, σε  ασημένια κοσμήματα, σε καλλιτέχνες του δρόμου, στον ύπνο μου, σε όνειρα καλοκαιρινά, σε όνειρα ημέρας.

Όσο θα σε χάνω τόσο θα σε ψάχνω, ένα παιχνίδι συναντήσεων και αυθόρμητων εξελίξεων.

Σε θέλω κάθε απόψε.

Advertisements