είναι χάρτινοι οι αγγέλοι

-Δεν περνάω καλά μα σ’αγαπώ.

-Νομίζεις.

-Δεν νομίζω νιώθω.

-Μα.

-Δεν υπάρχει μα, ούτε θα, μη μου μιλάς με κομμένες λέξεις.

Μίλα μου ολοκληρωμένα, μίλα μου βάσιμα, μίλα μου με ολόκληρες σκέψεις, όχι διπλές, όχι μισές. Αγάπησε με από την αρχή, να αγαπήσω κι εγώ εμένα, να αγκαλιάσω εμάς και εμένα, να θυμηθώ τότε που καρδιοχτυπούσα και στα μάτια σου έβρισκα λύσεις. Να θυμηθώ γιατί είμαστε εδώ μαζί και όχι γιατί φτάσαμε ως εδώ. 

Φεύγω να πάρω ανάσα, να δω με τα δικά μου μάτια όλα αυτά που συνήθισα δίπλα σου όλα αυτά που έμαθα να ζω αυτόματα, χωρίς ενθουσιασμό, χωρίς όνειρα. Φεύγω να δω πως περπατούν τα πόδια μου και πως χτυπάει η καρδιά μου μακρυά σου.

Ένα πείραμα θα είναι κι όποιος αντέξει ή όποιος βρει την πιο απλή διαδρομή να χαμογελά, να ξυπνά με γέλιο, να τραγουδά χωρίς συγκεκριμένο λόγο, να μη ζορίζεται για να μοιραστεί τη ζωή του.

Φεύγω να με αγαπήσω ξανά.

-για τη Μαρ. μου-

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s