στον άνεμο

μαζί ξανά μαζί από κει που το αφήσαμε από κει που το αφήνουμε πάντα λίγο πιο μετά, λίγα δευτερόλεπτα περισσότερων χτύπων η καρδιά σου χτυπάει δυνατά σε αυτή την αγκαλιά που κουμπώνει και αν ακούω τη δική σου πως θα ακούσω τη δική μου νομίζω πως σταμάτησε ή προσπαθεί να ακούσει να ακούσει εσένα "αισθάνομαι", … Continue reading στον άνεμο

Σκορπίζοντας τα σκόρπια

Δίνοντας παράταση στα ατελείωτα τέλη, δίνοντας ζωή στα αστέρια, ζωή και πνοή, και συναίσθημα και ελπίδες. Χορεύοντας το τώρα, το ποτέ, το όποτε, με δάκρυα στα πόδια ή με αίμα στα μάτια. Στίχοι και ρυθμοί βαθιά φυτρωμένοι μέσα σε αμμουδερές αγκαλιές, μέσα σε μάτια αλήθειας ή φόβου.Πάντα ένα κομμάτι μου μένει εδώ, μικρό ή μεγάλο, … Continue reading Σκορπίζοντας τα σκόρπια