στον άνεμο

μαζί ξανά
μαζί από κει που το αφήσαμε
από κει που το αφήνουμε πάντα
λίγο πιο μετά, λίγα δευτερόλεπτα περισσότερων χτύπων
η καρδιά σου χτυπάει δυνατά
σε αυτή την αγκαλιά που κουμπώνει
και αν ακούω τη δική σου
πως θα ακούσω τη δική μου

νομίζω πως σταμάτησε
ή προσπαθεί να ακούσει
να ακούσει εσένα
«αισθάνομαι», «θέλω», «αλλά»
σε αυτό το αλλά σε χάνω
και σε κερδίζω ξανά
οι αγκαλιές αυτές μου στοιχειώνουν
τις στιγμές
τις ημέρες
και τις νύχτες
τις άλλες αγκαλιές που,
που μου φαίνονται ασήμαντες

τα φωτάκια πολλά
όλη η πόλη από κάτω μας
τραβάω χειρόφρενο
μόνο στο αμάξι
θα έπρεπε να τραβήξω
και σε αυτή τη σχέση
που στην κατηφόρα τρέχει
και στην ανηφόρα αγκομαχά

χειρόφρενο και στο ξημέρωμα
ροδακινί με ροζ ο ουρανός
στον άνεμο δεν φυσά
μόνο οι αναπνοές μας
κοντά κοντά
και τα χέρια του
τρέχουν στην πλάτη μου
στον άνεμο
είμαστε εμείς ο άνεμος
άπνοια
σε σφίγγω τόσο δυνατά
με την ευχή
ότι θα γυρίσεις
ότι δεν θα ξαναφύγεις
στον άνεμο
ήσουν εσύ
εσύ που με αγγίζεις
έτσι που άλλος δεν μπορεί
εσύ που με κοιτάς μες στα μάτια
και σε πιστεύω

στον άνεμο
τα λόγια μας
θα μείνουν
ή θα φύγουν στον άνεμο
πάλι στο κενό
να σε περιμένω
να σε πιστεύω
να σε βάζω στη ζωή μου

στον άνεμο
ή στο διάολο
να σ’αγαπώ
ή να σε ξεχνώ

στον άνεμο
ή στη φωτιά
θα σ’αγαπώ

στον άνεμο
είσαι το αστέρι μου

«κι εσύ έρχεσαι και φεύγεις
μ’ αφήνεις πάντα μόνο
με κοιτάς και χαμογελάς
και ξέρεις πως δε μπορώ να ξεφύγω
απ’ τα δικά σου μυστικά»
-Μωρά στη φωτιά-

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s