το κενό

Το κενό, το εγώ, πάντα ένα κενό το εγώ από το εμείς, το εγώ από αυτοί. Φίλοι και ιστορίες, αποστάσεις ασφαλείας και ευαισθησίας, ευάλωτες θέσεις σε νέα δεδομένα. Κοιτώ τον ουρανό που αναποφάσιστα τριγυρνά πάνω απ'το κεφάλι μου, κοιτώ και τα μάτια σου που με περίσσια απόφαση στέκονται γελαστά δίπλα μου. Πόσοι άνθρωποι και πόσες … Continue reading το κενό