για καληνύχτα

Διάλεξα άστρα, κι αγκαλιές και ονειρεμένες λέξεις και ξάπλωσα σε ακροθαλασσιές με περίσσιες σκέψεις. Διάλεξα χέρια ζεστά, να σε κρατήσουν, να σε κοιμήσουν, να σε αγαπήσουν, να σε κερδίσουν. Διάλεξα ουρανό, κεντημένο, απαλλαγμένο, από σύννεφα, μαύρα, κεντημένο, με ηλιαχτίδες. Ηλιαχτίδες ζεστές, διαπεραστικές, από του παραθύρου τις σχισμές, τα πόδια να σου ζεστάνουν. Άνοιξη ζυγώνει, κι … Continue reading για καληνύχτα

αποστάσεις αν-ασφαλείας

Τα έδωσα όλα και τι κατάλαβα; Τα έδωσα και ακόμα χρωστάω, ακόμα πληρώνω, ακόμα με συλλέγω από αδιέξοδα και συναισθηματικά κενά, μου είπε ένα βράδυ η Ι. Σαν να επένδυσα για μια ζωή τις νευρικές μου απολήξεις και δεν θα τις πάρω πίσω ποτέ. Κάθε απόληξη αίσθησης, αφής ή οσμής μα και κάθε κατάληξη της … Continue reading αποστάσεις αν-ασφαλείας

κατασχέσεις

Απόσταση, του χιλιοστού ή του χιλιομέτρου, σε σχέσεις δομημένες χαλαρά με δεσμά σχεδόν χάρτινα ή σε δεσμεύσεις γερές με ατσαλένιους συνδέσμους. Αποφάσεις προσωπικές, βαθιές ή παρορμητικές, αλλάζουν εποχή, σελίδα και σκέψεις. Αναρωτιέμαι γιατί δεν αναγνωρίζουμε τα βήματα μας, τα χνάρια που αφήνουμε είναι δικά μας, γιατί δεν αποδεχόμαστε οτι τα δικά μας πόδια τα πάτησαν. … Continue reading κατασχέσεις

σε ένα βάζο

Σε ένα βάζο τα ρίχνω όλα, χαμόγελα και χτύπους. Μέσα σε ένα βάζο, όλα τα όνειρα μαζί με τους μαρκαδόρους μου. Όπως οι μαρκαδόροι μου έτσι και η κάθε μου μέρα, πότε ίχνος έντονο αφήνουν και πότε δεν γράφουν ούτε κουκίδα. Μέσα σε ένα βάζο, τυλίγω εικόνες με πουά κορδέλες και τα λόγια σου που με … Continue reading σε ένα βάζο

ιστορίες πουλιά

Άρχισα να γράφω ιστορίες, μήπως δεν ξεχνώ. Να διαβάζω και να ξαναζώ, να κοιτώ τις λέξεις και να σχηματίζονται στιγμές,συναισθήματα,άνθρωποι και μέρη. Μα οι ιστορίες μου,μόλις γίνουν γράμματα,από μελάνι,ή Pixels,μόλις γίνουν χαρτί ή αρχείο,μόλις γίνουν λέξεις και κείμενο. Σα να διαγράφονται από τη ψυχή, σαν να ξεκινούν δικό τους ταξίδι,με άλλο συνεπιβάτη,με άλλο προορισμό. Δικά … Continue reading ιστορίες πουλιά

αυτό το φως που δεν υπάρχει σ’άλλη γη

Στο σκοτάδι, το πρωί. Στο φως, το βράδυ. Θα σε βρίσκω δίπλα μου, σε βρίσκω, εδώ. Στο χαμόγελο, της κούρασης. Στη θλίψη, του αποχωρισμού. Θα σε κρατάω εδώ, να μη φύγεις, να μη χαθείς. Και θα σου χορεύω. Και θα γελάς. Τα χέρια μας θα πλέκονται, σαν τα λόγια μας που μπλέκονται, σαν τα ταξίδια … Continue reading αυτό το φως που δεν υπάρχει σ’άλλη γη

Ένα αστέρι αυγουστιάτικο

Να με κοιτάς, πως προχωράω, πως ακούω, πως μιλάω. Να παρακολουθείς κάθε μου τι και κάθε μου πως. Να αγκαλιάζεις κάθε μου θέλω και κάθε μου ξημέρωμα, μα και το βράδυ πάλι εδώ να μου σκεπάζεις τους ώμους ή να μου φωτίζεις την έξοδο. Να γελάς με την ψυχή σου και μην αφήνεις τα μάτια … Continue reading Ένα αστέρι αυγουστιάτικο